As características do teatro

Os dous puntos e o punto e coma

PRACTICA

O complemento directo

O complemento directo (CD) achega o ser ou obxecto sobre o que recae a acción verbal.

Poden facer a función de obxecto directo un sintagma nominal sen preposición ou precedido pola preposición “a”, ou un pronome persoal átono: Cativaron unha ave preeira, cativárona.

O complemento directo pode ser substituído polos pronomes átonos de CD presentes cadro:

O complemento directo convértese en suxeito ó substituír ao pasar a pasiva (Só se poden pasar a pasiva algunhas oracións con verbos transitivos que teñen complemento directo):

O CD non concorda en número e persoa co verbo.

Exercicios

1. Pódese pasar a pasiva as seguintes oracións? Por que? Fai a pasiva.

1.    Xudas Iscariote foi un apóstolo de Xesús de Nazareth.

2.   O grou simboliza na heráldica o estado de espreita continuo.

3.    Alexander Graham Bell patentou o teléfono en 1876.

4.   Manuel Curros Enríquez morreu en 1908.

5.    O atol de Ujae creou unha lagoa de 185 km2.

6.    O teixugo escava numerosos tobos na terra.

7.   Ese gaivotón comeu as crías do teu parrulo engulíndoas enteiras.

2. Substitúe o CD por un pronome persoal átono.

1.    As enfermeiras arrefriaron o enfermo cun baño de auga morna.

2.   O construtor amorteceu o ruído do bar con cortiza.

3.    Hoxe ese recruta viu o sucedido por unha fenda da parede.

4.   O xardineiro cavará mañá unha gabia.

5.    Neste lugar construiremos rapidamente entre todos a latrina.

6.    Vou comprar o terreo lindante coa cabeceira da miña finca.

3. Indica o obxecto directo das seguintes oracións.

1.    As enfermeiras arrefriaron o enfermo cun baño de auga morna.

2.   O ciclista ten na deda gorda do pé esquerdo unha bocha.

3.    O construtor amorteceu o ruído do bar con cortiza.

4.   O oleiro esgotou pola mañá toda a arxila.

5.    Hoxe ese recruta viu o sucedido por unha fenda da parede .

6.    Nesa tenda só venden miudallas e cachifallos.

7.   Nunca na vida che me contaron un conto de lobishomes tan estraño.

8.   O xardineiro cavará mañá unha gabia.

9.    Un conduto entullado provocou a avaría e os problemas de subministro de auga.

10. Neste lugar construiremos rapidamente entre todos a latrina.

11. Vou comprar o terreo lindante coa cabeceira da miña finca.

12.Túa curma sufriu un sinistro grave.

Os complementos do verbo

PRACTICA

Tema 11 Lingua galega

Tema 11 L. Galega
A reportaxe	A reportaxe
Os préstamos e os estranxerismos	Os prestamos e estranxeirismos
Os complementos do verbo	Os complementos do verbo O complemento directo
Os dous puntos e o punto e coma	Os dous puntos e o punto e coma
As características do teatro	As características do teatro
Repasamos
Autoevaluación

Os préstamos e os estranxeirismos

A reportaxe

Introdución

  A reportaxe é un xénero xornalístico que permite analizar e ampliar a noticia. Mediante a investigación, explica as circunstancias que a rodean co obxectivo de profundizar en cuestións relativas ao “cando”, “onde”, “como”, “por que”, “quen” ou “que” orixinou esa noticia.

 Pode ser simplemente informativa ou combinar información e interpretación; neste último caso inclúe o punto de vista do xornalista.

 Na reportaxe as actuacións dos protagonistas deben ser espontáneas, sendo desexable a presenza física do xornalista no lugar dos feitos para a realización de entrevistas ou enquisas.

  Pode integrar calquera posibilidade narrativa: texto, imaxes, son ou vídeo.

 Estrutura

 A reportaxe debe incluír tres apartados:

1.    Titular: é a frase ou oración que presenta a información.

2.   Entrada ou “lead”: é o parágrafo que resume a esencia da información. Inclúe os datos do autor/a e pode conter declaracións.

3.    Corpo: é a explicación da información con máis detalle. Organízase en varios parágrafos e pode empregar todo tipo de material audiovisual complementario (imaxes, vídeos, etc.). Adoita comezar coa presentación e contextualización dos feitos e seguir co relato cronolóxico do seu desenvolvemento, combinando datos esenciais e complementarios. Remata cun parágrafo de resumo e conclusión.

 A linguaxe periodística pretende, ante todo, informar. É, polo tanto, funcional. Debe ser clara, obxectiva, precisa e facilmente comprensible para o lector.

A repetición e aliteración

O punto e a coma

Practica

Teoría. Os eufemismos e as palabras tabú

Teoría: O suxeito e o predicado

Tema 10 L.Galega

Tema 10 L. Galega
O texto argumentativo
As palabras tabú e os eufemismos	Teoría: Os eufemismos e as palabras tabú
A oración: O suxeito e o predicado	Teoría: O suxeito e o predicado Practicamos: o suxeito e o predicado  O suxeito e o predicado
O punto e a coma	O uso do punto e da coma
A repetición e a aliteración	A repetición e aliteración
Repasamos
Autoevaluación

Practicamos: Suxeito e predicado

O suxeito e o predicado

Teoría: A oración: Suxeito e predicado

Eufemismos e palabras tabú

Practicamos: ortografía da x e da s

LIM: Ortografía da s e x

Palabras con s /x

Pomos en practica